کنگره ملیتهای ایران فدرال اعدام مردم بیگناه بلوچ را محکوم می کند.
اعدام ۱۳ جوان بلوچ و قتل ندا آقا سلطان، سهراب اعرابی و دهها نفر دیگر را از تمام آحاد مردمان ایران را شدیدا محکوم میکنیم.
همانطور که انتظار میرفت، جمهوری اسلامی اعدامها را بعد از فروکش کردن تظاهرات مردم در سرتاسر ایران، از سرزمین ملتی در ایران غاز کرد که مردم آن به علت سنی و بلوچ بودن آسیب پذیرتر به نظر می رسیدند. همه مردمان و ملیتهای ساکن ایران، از فارس و ترک و کرد و عرب و لروبختیاری و ترکمن و ..میدانند که مردم شریف و رشید بلوچ در بدترین شرایط، بر علیه غاصبان حقوق ملی یعنی جمهوری اسلامی به پا خاسته اند تا همراه با سایر مردمان و اقوام ساکن ایران، این گلۀ دزدان، دروغ گویان و ستمگران حاکم را به سزای اعمال شان برسانند.
بر عکس آنچه رژیم فکر میکند میتواند با به دروغ خطاب کردن ملت بلوچ به قاچاقچی و یاغی و غیره، همه اقوام و مردم ایران بلوچها را بسیار دوست میدارند زیرا میدانند که آنها نه قاچاقچی و نه یاغی و بلکه قوم و ملتی راستگو و درستکردار که تسلیم زور و زر و تقلب نمی شوند. در مقابل ظالمان میایستند، از ناموس و شرف خود و مردمان دفاع میکنند، حق را به حق دار میدهند و هر گز به مردم خیانت نمی کنند. بنا بر این نه تنها، مردمان سایر نقاط از اعدام بلوچها خرسند نیستند، بلکه، قتل هر بلوچ را قتل عضوی از خانواده خود میدانند. وانگهی، دلیل فقر و عقب ماندگی بلوچها در ایران خود رژیم تبهکار و تبعیض گرای جمهوری اسلامی است که به عمد این منطقه را از نظر اقتصادی عقب مانده نگه داشته است.
۱۳ جوان بلوچی که اعدام شدند به ندا و سهراب و صد ها جوان ایرانی دیگر پیوستند که همگی هدف های مشترکی داشتند و آنهم دموکراسی، آزادی، حق حاکمیت ملی و کرامت انسانی بود. ندا ترک بود، سهراب عرب بود و ۱۳ نفر دیگر بلوچ بودند و ...همگی در مبارزه با آخوندهای غاصب کشته شدند.
سیاستهای سرکوبگرانه رژیم، مردم را سخت به هم پیوسته و ضرورت اتحاد را در میان آنها به یک واقعیت تبدیل کرده است.
این همبستگی فراتر از قومیت و دین و مذهب و رنگ و نژاد بوده، و یک روحیه اتحاد و همبستگی پدید آورده است که بدست هیچ کس نمیتواند خراب شود؛ خصوصا اکنون که ماهیت ضد انسانی رژیم برای همه آشکار شده است.
اقوام و ملل ساکن سرزمین ایران اکنون به یک نتیجه روشن رسیده اند و آن: آگاه شدن بر قدرت جمعی و سازمان یافتهشان است. آنها در عمل و به چشمان خود دیده اند هنگامی که صدها هزار نفرشان به خیابانها میآیند، وحشت بر دل آدم کشان می اندازند و خواب راحت را از چشمان آنها دور میکنند.
مبارز و آزادیخواه مطرح اند، که در ایرانیها، از هر جای ایران که باشند، به عنوان انسان های
در دل همه جا دارند. همه ما ایرانیان، اعم از بلوچ و فارس و ترک و کرد و عرب و ترکمن و لر و غیره سرنوشت مشترکی در مقابل جمهوری اسلامی پیدا کرده ایم و آن، ستم کشیدن، رنج بردن، دستگیر شدن، شکنجه دیدن و اعدام شدن و آزادیخواهی است. رنجهای مشترک ما، همبستگی قلبی عظیمی را در میان همه مردمان کشورپدید آورده است. این هبستگی عظیم را باید با تمام توان حفظ کنیم و نگذاریم جمهوری جهل و جنایت، به نام دین و مذهب، عقیده و نژاد آن را کم رنگ کند.
بنا بر این، امروز، بلوچستان سرزمین آسیب پذیر تری نیست که رژیم خیال کند میتواند ملت ستمدیده بلوچ را سرکوب کند و دیگر مردمان و اقوام ایرانی در مناطق و استانهای فارس نشین، ترک نشین، عرب نشین، کرد نشین ، ترکمن نشین و شهرهای دیگر ترسیده وهیچ کار نکنند. دیگر، چنین نیست.
مردم بخوبی میدانند که اگر در مقابل کشتار بلوچها سکوت کنند، فردا نوبت خودشان فرامیرسد. مردم ایران این واقعیت را می دانند و حاضر نیستنند که به نوبت و تک به تک کشته شوند. ۳۰ سال، آنها رنج بنوبت سرکوب شدن را تجربه کرده اند و از پراکندگی خود آسیبهای فراوان دیدند. دیگر این اشتباه را تکرار نخواهند کرد.
جمهوری اسلامی مصیبت بزرگی است که بر همۀ اقوام و ملل ایرانی وارد آمده و این مصیبت بزرگ فقط با همبستگی بزرگ از میان بر داشته خواهد شد. نظام این را میداند و بهمین دلیل کوشش میکند که بین مردمان مختلف تفرقه ایجاد کند. مردمان ایران دارای هر ملیت، قوم، زبان، دین و فرهنگی که باشند این را باید بخوبی بدانند و با تمام توان در مقابل آن بایستند. آنها سرکوب، دستگیری، شکنجه و اعدام هر ایرانی، با هر قومیت و دین و زبان و اعتقاد سیاسی را، در هر گوشه ایران، بایستی بعنوان سرکوب، شکنجه و اعدام عضوهای خانواده خود به حساب بیاورند. همبستگی خود را حفظ کنند و اطمینان داشته باشند که روز آزادی و استقرار حاکمیت ملی و پیروزی نزدیک است.
در چنین راستایی است که کنگره ملیتهای ایران فدرال اعدام ۱۳ جوان بلوچ و قتل ندا آقا سلطان، سهراب اعرابی و دهها نفر دیگر را شدیدا محکوم میکند و از همه ایرانیان و در هر کجا، میخواهد که بر علیه هر گونه ظلم و ستمی در هر گوشه ایران شدیدا اعتراض بکنند و سرنوشت هر ایرانی از هر ملیت و قومیتی در هر کجای ایران را سرنوشت خود بدانند. همبستگی ما ضامن آزادی و پیروزی ما است.
کنگره ملیتهای ایران فدرال
۲۹ تیر ماه ۱۳۸۸